تبلیغات
کلید دانش - اعداد حاکم بر جهان (بخش دوم )
کلید دانش

اعداد حاکم بر جهان (بخش دوم )

چهارشنبه 10 آبان 1396

نوع مطلب :نجوم، 

لرد مارتین ریس ، ستاره شناس سلطنتی انگلستان ادعا می کند این جهان تحت حکومت و کنترل شش عدد می باشد ...
 

چهارمین عدد لاندا است ، ثابت کیهانی که سرعت جهان را تعیین می کند . اگر این عدد تنها به مقدار کمی بزرگ تر بود ، نیروی ضد گرانشی که ایجاد می کرد ، جهان از هم می پاشید و سریعا به یک حالت انجماد بزرگ فرو می رفت که در نتیجه حیات را غیر ممکن می ساخت . اما اگر ثابت کیهانی عددی منفی می بود ، جهان به شدت متراکم شده و قبل از اینکه حیات شکل بگیرد دچار فروپاشی بزرگ می گردید . به بیان دیگر ثابت کیهانی ، مثل امگا ، نیز باید درون یک ناحیه باریک معین باشد تا حیات را امکان پذیر سازد .

عدد پنجم Q است . دامنه اختلالات موجود در تابش ریز موج پس زمینه ، که برابر 5-10 است . اگر این عدد کمی کوچک تر از این بود ، آنگاه جهان به شدت یکنواخت می بود ؛ توده بی جانی از گاز و غبار ، که هرگز به شکل ستارگان و کهکشان های امروزی در نمی آمد . در این صورت جهان ، تاریک ، یکنواخت ، بی معنی و عاری از حیات بود . اگر Q بزرگ تر از این مقدار می بود ، آنگاه در تاریخ جهان ، ماده زودتر به شکل ساختار های بزرگ ابرکهکشانی متراکم می گردید . ریس می گوید :«مقادیر زیاد ماده ، به شکل سیاهچاله های بزرگ متراکم می شدند .» این سیاهچاله ها از یک خوشه کهکشانی کامل نیز سنگین تر می شدند . ستارگانی که در این خوشه بزرگ گازی شکل بگیرند ، چنان محکم به هم فشرده می شوند که وجود سیستم های سیاره ای را غیر ممکن می سازد .

آخرین عدد D است ؛ تعداد ابعاد فضا . فیزیکدانان به دلیل علاقه به نظریه M ، به این سوال پرداختنه اند که آیا حیات در ابعاد بالاتر یا پایین تر امکان پذیر هست یا نه . اگر فضا یک بعدی باشد ، احتمالا حیات نمی تواند وجود داشته باشد ، زیرا در این صورت محتویات جهان چیز قابل توجهی نخواهد بود . اغلب زمانی که فیزیکدانان تلاش می کنند نظریه کوانتوم را به جهان های یک بعدی اعمال کنند ، می بینیم که ذرات بدون هیچ برهم کنشی از یکدیگر عبور می کنند . بنابراین می توان گفت که جهان هایی که در یک بعد وجود دارند ، نمی توانند حیات داشته باشند ، زیرا ذرات در آن ها نمی توانند برای ایجاد اشیاء مرکب به یکدیگر بچسبند .

در فضا های دو بعدی نیز با این مشکل مواجه هستیم که احتمالا شکل های مختلف حیات در این فضا در نهایت متلاشی یا تجزیه می شوند . گونه ای از موجودات تخت دو بعدی را ، به نام سطح نشینان ، در نظر بگیرید که بر روی سطح یک میز زندگی می کنند . تصور کنید آن ها چگونه برای خوردن تلاش می کنند . مسیری که از دهان به پشت آن ها امتداد یافته است ، بدن سطح نشینان را به دو نیم تقسیم می کند و به این ترتیب او متلاشی خواهد شد . بنابراین تصور این مسئله مشکل است که یک سطح نشین بتواند به صورت یک موجود پیچیده ، بدون اینکه تجزیه یا متلاشی شود ، به زندگی خود ادامه دهد .

در فضای چهار بعدی ، مشکل دیگری وجود دارد : سیارگان دیگر در مدارات خود به دور خورشید پایدار نیستند . قانون جذر معکوس نیوتون با قانون مکعب معکوس جایگزین می شود . در سال 1917 ، پل ارنفست ، یکی از همکاران نزدیک اینشتین به بررسی این مسئله که فیزیک در ابعاد دیگر چه شکلی می تواند داشته باشد پرداخت . او معادله پواسون-لاپلاس (مربوط به حرکت اجرام سیاره ای و همین طور بار های الکتریکی در اتم ) را مورد بررسی قرار داد و دریافت که مدار ها در ابعاد فضایی چهار یا بیشتر پایدار نیستند . از آنجا که الکترون ها در اتم درست همانند سیارات ، با برخورد های تصادفی مواجه هست ، اتم ها و همچنین منظومه های خورشیدی احتمالا نمی توانند در ابعاد بالاتر وجود داشته باشند . به بیان دیگر عدد سه ، در ابعاد فضایی ، عددی ویژه است . 

منبع : جهان های موازی نوشته میچیو کاکو


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


فهرست وبلاگ
پیوندهای روزانه
طبقه بندی
آرشیو
نویسندگان
صفحات جانبی
نظرسنجی
    در چه باره ای مطلب بنویسم ؟ ( لطفا نظر دهید )










آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جستجو
آخرین پستها
اَبر برچسبها